Нататкі эмігранта

Папугай, які ня лётае

Wed, 23 Jul 2008 18:41:38 GMT

Да ад'езду ў Амэрыку я доўгі час марыў зьехаць у Новую Зэляндыю. Зрэшты, каб туды паехаць жыць, я б і зараз не адмовіўся: мяккі клімат (лета +20 +22, зіма +10 +12), акіян, блізкія горы вышынёй ня меньш за Каларадзкія, чыстая экалёгія і ўнікальная прырода робяць гэтую краіну вельмі прывабнай для жыцьця. Праблема толькі адна — Новая Зэляндыя бяднейшая за Амэрыку, і таму грошы там зарабляць цяжэй. Але шмат хто з тых жа амэрыканцаў зьяжджае туды на пенсію.

Але ўласна я не пра тое. З часу вывучэньня Новай Зэляндыі (а яе я вывучаў ня меньш інтэнсіўна, чым Амэрыку, што, дарэчы, вельмі моцна дапамагае ў адаптацыі ў новай краіне) у мяне засталіся падпіскі на розныя расейскамоўныя форумы. І вось сёньня на пошту мне зваліўся артыкул пра ўнікальнага папугая кáкапа. Унікальны ён тым, што гэта адзіны від папугая, які ня ўмее лётаць. Таксама, як птушка ківі. Проста не было яму патрэбы лётаць цягам мільёнаў год, пакуль у Новую Зэляндыю не прыйшоў чалавек. Справа ў тым, што драпежнікаў там не было ўвогуле. Зьявіліся яны толькі з прыходам чалавека і толькі тыя, якіх чалавек прывез з сабой: сабакі, кошкі, пацукі ды г.д.

У любым выпадку прапаную гэты артыкул вашай увазе.

Чаму Міхалевіча выключылі незаконна

Mon, 21 Jul 2008 18:41:24 GMT

Дасылаю падрыхтаваны на патрэбу Рэвізійнай камісіі ПБНФ тэкст. Увага: многа букафф.

14 чэрвеня 2008 году абылося паседжаньне Сойму Партыі БНФ. У парадку дня Сойму фігуравалі наступныя пытаньні:

1. Падрыхтоўка да выбараў;

2. Арганізацыйныя пытаньні;

3. Рознае.

Для ўдзелу ў паседжаньні Сойму Партыі БНФ зарэгістравалася 48 сяброў. Старшыняваў на паседжаньні старшыня Партыі БНФ Лявон Баршчэўскі, функцыю сакратара паседжаньня выконвала сябра Сойму ПБНФ Натальля Красоўская.

У рамках другога пытаньня (“Арганізацыйныя пытаньні”) разглядаліся наступныя пытаньні:

1. Справаздача старшыні Партыі БНФ за пэрыяд з мінулага Сойму;

2. Пра выключэньне з шэрагаў Партыі БНФ нам.старшыні ПБНФ Алеся Міхалевіча.

У якасьці абгрунтаваньня неабходнасьці выключэньня сп.Міхалевіча сп.Баршчэўскі пад час паседжаньня Сойму зачытаў выпіску з пратакола паседжаньня 03.06.2008 камісіі партыйнага кантролю Сойму Партыі БНФ.

У ходзе разгляду другога пытаньня ў рамках другога пункту парадку дня было вырашана правесьці таемнае галасаваньне, дзеля чаго была створана падліковая камісія Сойму.

Паводле пратаколу падліковай камісіі бюлетэні атрымалі 47 з 48 сяброў Сойму, што ўдзельнічалі ў паседжаньні. За прыняцьце рашэньня пра выключэньне з ПБНФ Алеся Міхалевіча прагаласавала 24 сябры Сойму, супраць 19, несапраўдных бюлетэняў было 4. Адзін бюлетэнь ня быў атрыманы і быў пагашаны. Падліковая камісія большасьцю 2 галасоў пры 1 устрымаўшымся вырашыла, што рашэньне прынятае, і прапанавала Сойму зацьвердзіць вынікі галасаваньня.

У выніку галасаваньня па зацьвярджэньню пратакола падліковай камісіі 24 сябры Сойма прагаласавалі “за”, “супраць” было 10 галасоў, устрымалася 5, не прымала ўдзел у галасаваньні 9 сяброў Сойму, якія зарэгістраваліся для ўдзелу ў паседжаньні.

У выніку вывучэньня прадстаўленых дакумантаў (Статут Партыі БНФ, пратакол паседжаньня ад 14.06.2008, рэгістрацыйныя аркушы сяброў Сойму ад 14.06.2008, выпіска з рашэньня камісіі партыйнага кантролю Сойму Партыі БНФ ад 03.06.2008, пратакол падліковай камісіі Сойму Партыі БНФ ад 14.06.2008) прыходжу да высновы, што рашэньне Сойму пра выключэньне нам.старшыні ПБНФ Алеся Міхалевіча не адпавядае дзейснаму заканадаўству, Статуту Партыі БНФ, агульнапрынятаму парадку працы Сойму Партыі БНФ, агульнапрынятым працэдурам працы калектыўных ворганаў і можа паставіць пад пагрозу існаваньне Партыі БНФ у якасьці легальна дзеючай палітычнай партыі ў Рэспубліцы Беларусь.

Свае высновы раблю на падставе наступнага:

1. Неадпаведнасьць дзеючаму заканадаўству і Статуту Партыі БНФ

· У адпаведнасьці з артыкулам 4 Закона Рэспублікі Беларусь “Пра палітычныя партыі” ад 05.10.1994 №3266-XII палітычныя партыі дзейнічаюць на аснове прынцыпаў свабоды аб’яднаньня, дэмакратызма, законнасьці, галоснасьці, самакіраваньня і роўнапраўя.

· У адпаведнасьці з артыкулам 5 згаданага Закону прававую падставу дзейнасьці палітычных партыяў складаюць Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь, гэты закон ды іншыя акты заканадаўства; палітычныя партыі ажыцьцяўляюць сваю дзейнасьць у адпаведнасьці іх статутам і праграмам.

· Правамоцтвы і парадак дзейнасьці выбарных ворганаў палітычнай партыі рэгулююцца артыкулам 12 згаданага закону, аднак гэты артыкул ніяк не рэгулюе парадак прыняцьця рашэньняў выбарнымі вораганамі, пакідаючы гэтае пытаньня для ўрэгуляваньня статутам палітычнай партыі.

· Статут Партыі БНФ у сваёй апошняй рэдакцыі быў ухвалены 1.12.2002 VI Зьездам ПБНФ; апошнія зьмены і дадаткі былі ўнесеныя 8.07.2006.

· Парадак прыняцьця і выключэньня зь ліку сяброў ПБНФ рэгулюецца пунктам 3.1 згаданага Статуту. У прыватнасьці, “выключэнне з ліку сяброў Партыі БНФ адбываецца рашэннем органа, які ажыццяўляў прыём у сябры Партыі БНФ, альбо Соймам Партыі БНФ. Сябра Партыі БНФ можа быць выключаны з Партыі, калі ён груба парушае Статут Партыі БНФ ці ганьбіць годнасць сябра Партыі БНФ. Гэтае рашэнне можа быць абскарджана ў вышэйстаячым выбарным органе Партыі БНФ.”

· Пункт 5.5 згаданага Статуту пералічвае правы і паўнамоцтвы Сойму Партыі БНФ і парадак прыняцьця ім рашэньняў. Гэтак, Сойм ПБНФ “прымае ў лік сябраў Партыі БНФ і выключае з ліку сябраў Партыі БНФ”. Пры гэтым “рашэнні Сойму прымаюцца адкрытым галасаваннем большасцю галасоў пры наяўнасці не менш паловы сябраў Сойму”.

· З вышэйпрыведзенага бачна, што ў адпаведнасьці са Статутам і дзейсным заканадаўствам Сойм ня меў права прымаць рашэньне таемным галасаваньнем.

· Акрамя таго, калі для ўдзелу ў галасаваньні зарэгістравалася 48 сяброў Сойму, то неабходная большасьць для прыняцьця рашэньня складае 25 галасоў (гл.ніжэй). Аднак ні ў таемным галасаваньні, ні пры зацьверджаньні пратаколу гэтага галасаваньня не было набрана 25 галасоў сяброў Сойму.

· Выклікае сумневы сама прававая падстава ініцыяваньня разгляду пытаньня пра выключэньне сп.Міхалевіча з Партыі БНФ, таму што ні ў адным з прадстаўленных Сойму дакумантаў не было прадэманстравана парушэньне ім Статуту ПБНФ ці ганьбаваньне ім годнасьці сябра Партыі. У рашэньні камісіі партыйнага кантролю вядзецца толькі пра парушэньне асобных пунктаў палажэньняў, прынятых Соймам, што не зьяўляецца парушэньнем Статуту Партыі.

2. Неадпаведнасьць рашэньня агульнапрынятаму парадку працы Сойму Партыі БНФ і агульнапрынятаму парадку працы калектыўных ворганаў

· Дыскусіі пра тое, якой большасьцю прымаюцца рашэньні ў Сойме Партыі БНФ, узьнікаюць досыць часта. Дагэтуль агульнапрынятым парадкам прыняцьця рашэньняў пры галасаваньні была неабходнасьць падтрымкі прапанаванага рашэньня большасьцю ад удзельнікаў паседжаньня Сойму. Прычынай прыняцьця de facto такога парадку галасаваньня заўсёды быў працяглы час паседжаньняў Сойму, пад канец якога сябры Сойму, якія жывуць у аддаленых рэгіёнах Беларусі, пакідаюць яго паседжаньне датэрмінова. У гэтай сытуацыі прыняцьце іншага парадку галасаваньня стварала б магчымасьць для маніпуляцыі з боку менскіх сяброў Сойму.

· У сітуацыі, калі ні заканадаўства, ні Статут не канкрэтызуюць паняцьце “большасьць” пры прыняцьці рашэньняў, для таго, каб высьветліць парадак галасаваньня, неабходна зьвяртацца да прынцыпу аналёгіі права і да меркаваньня вядомых экспертаў у галіне права.

· Найбольш блізкай нормай прыняцьця рашэньня, прадугледжанай Статутам Партыі БНФ, зьяўляецца норма пра прыняцьце рашэньняў Зьездам. Аднак там адмыслова прыведзеныя іншыя лічбавыя паказчыкі, неабходныя для прыняцьця рашэньня (“Рашэнні З’езду прымаюцца галасаваннем большасцю галасоў прысутных дэлегатаў пры наяўнасці ня менш чым 2/3 дэлегатаў”), і фармулёўкі адпаведных палажэньняў Статуту істотна адрозьніваюцца. Аўтар розных палажэньняў Статуту адмыслова жадаў, каб парадак прыняцьця рашэньняў Зьездам і Соймам адрозьніваўся. Такім чынам, у гэтым выпадку прынцып аналёгіі ня можа быць ужыты. Аднак пры гэтым належыць памятаць, што ў гісторыі ПБНФ двойчы кандыдат на пасаду старшыні, які набіраў больш галасоў за свайго канкурэнта, не прызнаваўся абраным, таму што не атрымоўваў падтрымкі больш за паловы дэлегаў зьезду, якія зарэгістраваліся для ўдзелу ў ім.

· Статут ГА БНФ “Адраджэньне” утрымлівае аналягічны запіс пра прыняцьцё рашэньняў Соймам ГА БНФ “Адраджэньне”, як і Статут Партыі БНФ, г.зн. аналіз яго палажэньняў таксама не дае нам адказ на пытаньне пра тое, якую большасьць належыць ужыць.

· У літаратуры па канстытуцыйным праве пад паняцьцем “большасьць”, калі не ўжыта іншага тэрміну, як правіла разумеецца “звычайная большасьць”. Тлумачэньне гэтага тэрміну можна лёгка знайсьці ў цэлым шэрагу айчынных і замежных крыніцаў.

· Academic American Encycopedia на старонцы 93 сьцьвярджае: “Як правіла, звычайная большасьць азначае больш як палова плюс адзін голас”.

· Даведнік па парляманцкай працэдуры на сайце Унівэрсытэту штата Агаё дае наступнае тлумачэньне тэрміну “звычайная большасьць”: “гэта большасьць ад удзельнікаў паседжаньня, якія ўзялі ўдзел у паседжаньні і галасаваньні”.

· Папулярная інтэрнэт-энцыкляпедыя “Вікіпедыя” на сваёй ангельскамоўнай старонцы гэтак вызначае тэрмін “звычайная большасьць”: “гэта больш за палову ад усяго складу групы”.

· У парляманцкай працэдуры ў Рэспубліцы Беларусь пад звычайнай большасьцю разумеецца “большасьць ад усіх сяброў воргана” (гл.арт.91 Рэгляманту Палаты Прадстаўнікоў); у мясцовых ворганах улады, як правіла, у рэглямант заносіцца аналягічны запіс.

· Такім чынам, пад большасьцю ў разуменьні Статута Партыі БНФ з улікам міжнароднага і айчыннага досьведу, а таксама практыкі прыняцьця рашэньняў Соймам і зьездамі Партыі БНФ належыць разумець звычайную большасьць, г.зн. большасьць ад удзельнікаў паседжаньня або большасьць ад сяброў Сойму Партыі БНФ. А гэта азначае, што пытаньне пра выключэньне сп.Міхалевіча не набрала неабходнай большасьці галасоў сяброў Сойму (у першым выпадку большасьць складзе 25 галасоў, а ў другім – 27 галасоў сяброў Сойму).

· Пытаньне пра выключэньне сп.Міхалевіча з шэрагаў Партыі не было пастаўленае на разгляд Сойму належным чынам. Яно разглядалася Соймам у рамках “арганізацыйных пытаньняў”, г.зн. у такім пункце парадку дня, калі разглядаюцца пытаньні пастаноўкі ці зьняцьця з уліку партыйных структураў, прызначэньняў на другасныя пасады ў апараце ПБНФ, дробныя пытаньні маёмаснага пляну, функцыйныя справаздачы сяброў кіраўніцтва ды г.д. Гэта не адпавядае ранейшай практыцы прыняцьця Соймам падобных важкіх пытаньняў (гл., напрыклад, выключэньне з ПБНФ нам.старшыні Вячаслава Сіўчыка), якія заўсёды выносіліся ў асобны пункт парадку дня.

· Выклікае сумневы таксама законнасьць парадаку паседжаньня камісіі партыйнага кантролю, якая разглядала пытаньне пра выключэньне з Партыі аднаго зь яе палітычных лідараў, пры гэтым не запрасіўшы яго на паседжаньне і не даўшы магчымасьці яму выказацца ў сваю абарону. Гэтыя дзеяньні парушаюць прынцыпы галоснасьці і дэмакратызму, якіх Партыя БНФ павінная прытрымлівацца ў адпаведнасьці зь дзеючым заканадаўствам.

3. Пагроза існаваньню ПБНФ у якасьці афіцыйна зарэгістраванай палітычнай партыі ў Беларусі

· У адпаведнасьці з артыкулам 29 вышэйузгаданага Закона “Пра палітычныя партыі” за парушэньне Канстытуцыі, закона, іншых актаў заканадаўства і (або) устаноўчых дакумантаў у адносінах да палітычнай партыі могуць быць ужытыя наступныя меры адказнасьці: пісьмовае папярэджаньне, прыпыненьне дзейнасьці або ліквідацыя.

· Як прадэманстравана вышэй, Сойм Партыі БНФ парушыў дзьве нормы Статуту ПБНФ пры прыняцьці рашэньня пра выключэньне сп.Міхалевіча з шэрагаў Партыі. Такім чынам, у адпаведнасьці з артыкулам 30 згаданага Закона Міністэрства юстыцыі можа вынесьці Партыі БНФ папярэджаньне, а ў выпадку неліквідацыі парушэньня падаць пазоў пра прыпыненьне або спыненьне дзейнасьці Партыі.

Юрась Зянковіч

сябра Партыі БНФ, юрыст

Выкарыстаныя нарматыўна-прававыя акты і літаратура

1. Статут Партыі БНФ

2. Статут ГА БНФ “Адраджэньне”

3. Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь

4. Закон Рэспублікі Беларусь “Пра палітычныя партыі” ад 05.10.1994 №3266-XII

5. Рэглямант Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага Сходу Рэспублікі Беларусь

6. Academic American Encyclopedia / Grolier Inc. - Grolier Inc.:1996, ISBN 0717220605

7. Thomas R. Archer, Ph.D, Doug Dill, Ewa M. Weber. Parliamentary Procedure. - Ohio State University Fact Sheet, http://ohioline.osu.edu/4h-fact/0011.html

8. http://en.wikipedia.org

Моўнае пытаньне

Thu, 10 Jul 2008 15:12:17 GMT

Чаму украінскае МЗС ня шле гнеўныя ноты пратэсту ў сувязі з прыцясьненьнем украінскай мовы ў Расеі?

Глядзець тут.

Happy birthday, America!

Fri, 04 Jul 2008 19:08:44 GMT

Выбух у цэнтры Мінска — хуліганства?

Fri, 04 Jul 2008 05:49:25 GMT

Я фігею з нашай міліцыі! Якое можа быць хуліганства, калі некалькі дзясяткаў параненых цьвікамі і балтамі?! Гэта — тэрарыстычны акт, чым бы ні кіраваўся аўтар гэтага. Таму што фактычна мэта — гэта запужваньне людзей. А менты толькі дэманстрацыі разганяць умеюць, а калі ўзьнікаюць сапраўдныя праблемы, то яны нават правільна кваліфікаваць ня могуць тое, што здарылася.

P.S. ~~Хаця мо цяпер меней быдла будзе хадзіць на быдласьвяты?~~

Даўнішнія справы

Wed, 25 Jun 2008 20:27:21 GMT

Знайшоў сёньня ўласную фотку са здымкаў год таму фільма "Вока за вока" (мая аватара -- таксама са здымачнай пляцоўкі, дарэчы). Хачу яе набыць. Цікава, колькі папросяць?

Нэт без кантролю!

Wed, 18 Jun 2008 23:38:21 GMT

Разьмяшчаю па просьбе рэдакцыі "Нашай Нівы"

Прадстаўнікоў Беларускай асацыяцыі журналістаў не дапусьцілі да ўдзелу ў дыскусіі. Толькі адзін дэпутат прагаласаваў супраць. За — 93. Палата прадстаўнікоў за паўгадзіны прыняла ў першым чытаньні Закон аб СМІ. Над свабодным сецівам навісла пагроза. Канчатковае зацьвярджэньне закону прывядзе да пачатку кантролю за інтэрнэтам. Нельга, каб так сталася. Просім усіх да аднаго чытачоў NN.BY даслаць у Палату прадстаўнікоў лісты пратэсту супраць прыняцьця Закону пра СМІ.

Вопыт мінулых гадоў і аналягічных рэжымаў кажа, што такія кампаніі маюць вялікі сэнс.

Зьмест лістоў можа быць адвольны. Абы толькі яны былі паважныя. Важна, каб прагучаў ясны пратэст супраць прынцыповых момантаў закону. Таму ў кожным лісьце просім напісаць прыкладна наступнае:

«Пратэстуем супраць прыняцьця новага Закону пра СМІ ў выглядзе, у якім ён прайшоў першае чытаньне. Пратэстуем супраць цынічнага патрабаваньня перарэгістрацыі СМІ пасьля прыняцьця Закону і пры кожнай зьмене адрасу. Пратэстуем супраць увядзеньня рэгістрацыі інтэрнэт-парталаў. Пратэстуем супраць перадачы функцый кантролю за інтэрнэтам раённым пракурорам і Савету міністраў. Ня можа быць устойлівага разьвіцьця без свабоды СМІ, інтэрнэту, крытыкі. Просім адклікаць Закон».

Дашліце гэты ліст проста зараз.

Адрас Палаты прадстаўнікоў: admin@house.gov.by

Копію старшыню адпаведнай камісіі: kulakovsky@house.gov.by

Яшчэ адну копію на: http://www.president.gov.by/by/press10650.html, праз акенца для зваротаў.

Тэма, прыкладна: Пратэст супраць праекту Закону аб СМІ.

На жаль, электронныя лісты ня ўлічваюцца ў дакумэнтазвароце. Таму, каб атрымаць адказ на свой зварот, Вам трэба раздрукаваць яго, пазначыць свой хатні адрас і адправіць яго звычайнай поштай, у адпаведнасьці з патрабаваньнямі Закону «Аб зваротах грамадзян». Зрабіце гэта, ласка.

Папяровія пісьмы кіруйце на адрас: 220010, Менск, вул.Савецкая, 11, Палата прадстаўнікоў.

Гэта — важна. Ад гэтага залежыць будучыня БелНэту, ды нашай з вамі нівы — нашай нацыі. Пашырце гэты зварот праз блогі, супольнасьці, сеткі. Далучыце да кампаніі абароны БелНэту міжнародныя супольнасьці і сеткі.

Ну і хто цяпер скажа, што я ня меў рацыі?

Sun, 15 Jun 2008 14:38:18 GMT

Гэта я намаляваў у дзень абраньня Баршчэўскага "кампрамісным" старшынём.

Sun, 15 Jun 2008 06:47:31 GMT

Міхалевіч НЯ выключаны з БНФ

Sat, 14 Jun 2008 20:53:07 GMT

Гы... Лабковіч, які галоўны юрыст зараз у Вячоркі з Баршчэўскім, і які вядомы здольнасьцю абгрунтаваць законнасьць узыходу сонца на захадзе, у чарговы раз выдаў пажаданае за рэчаіснасьць.

Толькі што пасьля размовы з Губарэвічам я даведаўся, што на Сойме БНФ было зарэгістравана 48 удзельнікаў. А за выключэньне Міхалевіча галасавала 24 чалавекі. Адзін не галасаваў.

Але рашэньні на Сойме заўсёды прымаліся большасьцю ад тых, што зарэгістраваліся, а не ад тых, што прынялі ўдзел у галасаваньні. У гэтым выпадку для выключэньня Міхалевіча трэба набіраць 25 галасоў, якіх няма. МІХАЛЕВІЧ НЯ ВЫКЛЮЧАНЫ З БНФ, а проста паддаўся гістэрыі вячорак-лабковічаў-баршчэўскіх, якія груба парушылі Статут Партыі БНФ.

Зрэшты, даказаць ім гэта будзе немагчыма. Яны сьвядома правакуюць раскол у партыі. Гэта людзі, якія разам з пасадамі страцяць адзінае жыцьцёвае дасягненьне. І таму яны будуць стаяць за пасады таксама, як Лукашэнка за прэзыдэнтуру -- як ён казаў, "нават са зброяй у руках буду абараняць уладу".

Ізмена!!!

Tue, 10 Jun 2008 21:56:23 GMT

Сообчество Fofudja закрыто ЖБ-ізменнікамі. Прізываю всех ІРЛ запісываться в возрожденное под угрозой сваренія в боршче новое сообчество Fofudija

Пра Грузію

Fri, 06 Jun 2008 16:41:35 GMT

Самый важный водораздел, который видишь в Грузии, — это водораздел между людьми, которые знают, что дважды два четыре, и строят на этом власть и силу, и людьми, которые думают, какой гигантский куш они сорвут, если впарят народу, что дважды два — семнадцать. Это водораздел между Западом и Востоком. Между здравым смыслом и психологией заговора.

Бывает безответственная власть, а бывает безответственная оппозиция. России выпало первое, Грузии — второе. И это — причина фундаментальных политических разногласий между Путиным и Саакашвили.

Грузии повезло, что у нее есть Россия. Россия стала для Грузии тем же, что арабы для Израиля. Постоянной опасностью, которая не оставляет выбора: либо погибнуть, либо превзойти. Оппозиция стала для Грузии внутренней Россией. Вот только когда оппозиция, пусть и безответственная, не заходит в парламент, у власти всегда дважды два становится семнадцать.

http://novayagazeta.ru/data/2008/39/06.html

Зноў крытыкуюць Белсат. Шмат у чым за справу.

Thu, 05 Jun 2008 19:04:29 GMT

http://wyborcza.pl/1,75475,5279123,Telewizja_przegranych.html

Telewizja przegranych
Maksim Żbankou*

Finansowana przez polski MSZ telewizja Belsat w obecnym kształcie nie zagraża dyktaturze Aleksandera Łukaszenki - pisze białoruski dziennikarz

"Chce pan Astrę? Żeby mieć Belsat?" - chłopak, który przyjechał instalować antenę satelitarną, był zakłopotany. "A co tam oglądać? Ta sama Telewizja Białoruska (BT), tylko na odwrót. U nas jeden ze stu klientów wybiera sobie takie coś. Sam kilka razy włączyłem - i rzuciłem".

Według niedawnego sondażu niezależnego ośrodka badania opinii publicznej NISEPI z Wilna 7,3 proc. Białorusinów oglądało produkcje Belsatu - nadawanej z terytorium Polski białoruskiej telewizji satelitarnej. Jestem jednym z tych widzów. Tych, którzy chcieli otrzymać alternatywne źródło informacyjne wysokiej jakości.

Kto ogląda Belsat dzisiaj, w warunkach faktycznego monopolu państwa w dziedzinie mediów? Oczywiście jest to aktywna mniejszość, niechętna władzy, pragnąca otrzymać dodatkowe potwierdzenie własnych przekonań. Widzowie nowego programu telewizyjnego są już zaangażowani w świadomy konflikt z systemem. Wiadomości docierają do nich nie z telewizji, lecz przez internet lub bezpośrednio. Podłączenie do Belsatu jest przejawem nie tyle głodu informacyjnego, ile zwykłej solidarności: "Oto nareszcie nasze i dla nas!".

Ze względu na solidarność można się podłączyć. Jednak oglądać ze względu na solidarność - a tym bardziej lubić - w żaden sposób się nie da.

Dyskoteka Białoruś

Podstawową słabością Belsatu jest brak wyraźnej polityki informacyjnej oraz brak - z przyczyn obiektywnych - skutecznej sieci reporterów. Nie jest to jeszcze pełnowartościowa telewizja, ale emocjonalny przerywnik. Wróciłeś z pracy, włączyłeś telewizor: znane twarze, język białoruski. Przytulne getto kulturowe: sami swoi, "Niech żyje Białoruś!".

Struktura programu przypomina rozkład prowincjonalnej stacji kablowej: siedem minut przypadkowych wiadomości (co otrzymaliśmy, to pokażemy), serial, kino dokumentalne, blok muzyczny, trochę humoru na noc. Najlepszy produkt w ramówce to polski serial kryminalny sprzed pięciu lat. Problemem jest jednostronność programów publicystycznych, w których nie pojawiają się oponenci - przedstawiciele władzy. To zbliża Belsat do oficjalnej telewizji białoruskiej, w której z kolei nie występuje opozycja.

Programy informacyjne sprawiają wrażenie oderwanych od rzeczywistości. Prowadzący program "Reporter" zawiadamia z niepokojem: "Bohaterowie naszych reportaży zwrócili się do nas z prośbą o pomoc...". W jaki sposób może pomóc Białorusinom nadający z Polski telewizyjny kanał? Pokazując felietony o uczniach, którzy zamiast odrabiać lekcje, muszą się przygotowywać do kolejnego konkursu amatorów? Nadając materiał w programie "Mam prawo" o rewizji w redakcji opozycyjnej gazety, która miała miejsce jeszcze w końcu zeszłego roku? Czy dyskusję na temat ulg dla emerytów - kwestii, w której władze już podjęły decyzję?

Nie lepiej jest z propozycją artystyczną. Przedmiot dumy Belsatu to ekranizacja znanej sztuki Janki Kupały "Tutejsi". Narodowy dramat o białoruskiej tożsamości w reż. Walerego Mazynskiego, zmienił się w kiepski film.

Trudno nie zauważyć bloku młodzieżowego: domorosłe teledyski, wyprodukowane za trzy złote w kuchni mamy, idiotyczne pytania do gości, komsomolski zapał i zwyczaj śmiania się z własnych żartów. Wyblakły i nudny obrazek jak z czasów wczesnego Breżniewa.

Telewizja trzeciego świata

Każdy program TV tworzy własny obraz świata. Istnieje rzeczywistość al Dżaziry, rzeczywistość BBC i wreszcie rzeczywistość telewizji białoruskiej BT. Oglądamy to, z czym się zgadzamy. Jeśli tak, to własnych widzów Belsat wyobraża sobie dość specyficznie.

W jego świecie żyją opozycyjni analitycy, których nie słyszy opozycja. Tu ludzie chodzą na demonstracje, zawczasu gotowi na rozwiązania siłowe. Ten świat zamieszkują religijne staruszki, solidnie przygotowane na koniec świata, nieszczęsne kobiety, którym cały czas z sufitu leje się woda i optymistki śpiewające piosenki więzienne. Tu brzmi ostry społeczny rock, główna osoba na scenie to Lawon Wolski, lider zespołu NRM. Każdy trzyma pod poduszką płytę z filmem "Płoszcza" ("Plac") mistrza groteski politycznej Chaszczawackaha (o proteście opozycji na placu Październikowym po sfałszowanych wyborach prezydenckich w 2006 r.). Białoruś przypomina tu kraje arabskie i Amerykę Łacińską, a Europa wygląda jak daleki raj.

Wśród bohaterów kanału prawie nie ma najbardziej kreatywnych osób białoruskiego społeczeństwa - młodych, dwudziestoparoletnich specjalistów myślących po europejsku, którzy zajmują się własnym sukcesem i rozwojem, będąc poza konfliktem władzy i opozycji. W świecie Belsatu oni po prostu dzisiaj nie istnieją, ponieważ nie zajmują się polityką i nie uważają siebie za ofiary systemu. Zamiast nich oglądamy na ekranie cierpiący elektorat i jego potencjalnych ratowników - opozycyjnych polityków. Klasyczny schemat propagandowy.

W obecnym kształcie program telewizyjny niczym władzom nie zagraża: Belsat realnie nie informuje, nie poszerza świadomości i nie tworzy nowych znaczeń.

Poprawność nie wystarczy

Niedawne przeszukania i konfiskata sprzętu niezależnych dziennikarzy białoruskich - w tym współpracujących z Belsatem - znów skierowały na program uwagę opinii publicznej. Charakterystyczne, że kolejny raz dyskusję zdominowały problemy finansowe kanału. Profesjonalną ocenę jakości produkcji znów zastępuje polityka.

Ja również. I co dalej?

Znam niektórych dziennikarzy programu i nie mam wątpliwości co do ich profesjonalizmu i przyzwoitości. Jednak Belsat nie stanie się lepszy - ilekolwiek by mu płacono - przy zachowaniu istniejącego systemu zarządzania i stosunku do tworzenia programów. Pieniądze - rzecz dobra. Ale pomysły nie powstają w portfelach, lecz w głowach. W obecnym kształcie Belsat to pieśń przeszłości.

*Maksim Żbankou

rocznik 1958; kulturoznawca, krytyk filmowy, niezależny dziennikarz. Kierownik działu kultury "Białoruskiej Gazety Biznesowej" (2005-06). Autor licznych artykułów na temat współczesnej kultury w pismach "Fragmenty", "pARTisan" oraz na portalu Nasze Zdanie. Felietonista niezależnego serwisu naviny.by. Wykładowca Europejskiego Uniwersytetu Humanistycznego w Wilnie (uczelni wyrzuconej przez władze białoruskie z Mińska).

Źródło: Gazeta Wyborcza

http://wyborcza.pl/1,75475,5279124,Rozmowa_z_Agnieszka_Romaszewska_.html

Rozmowa z Agnieszką Romaszewską,
Rozmawiał Roman Pawłowski

Roman Pawłowski: Czy za pomocą telewizji można obalić dyktaturę na Białorusi?

Agnieszka Romaszewska: Nie. Tylko megaloman mógłby w to wierzyć.

Po co w takim razie powstała telewizja Belsat?

- Aby pomóc Białorusinom w zbudowaniu społeczeństwa obywatelskiego, które w pewnych warunkach może być zdolne do obalenia dyktatury. Wystarczy, aby 30 proc. uwierzyło w zmianę, by była ona prawdopodobna.

Na razie jednak Belsat dociera zaledwie do 7 proc. Białorusinów. Podczas niedawnej dyskusji o programie zorganizowanej w Mińsku w siedzibie niezależnej partii BNF okazało się, że większość uczestników nie widziała w ogóle produkcji tego kanału.

- Robimy wszystko, aby poszerzyć zasięg: od czerwca Belsat będzie nadawany przez satelitę Syriusz, z którego korzysta większość użytkowników telewizji satelitarnej na Białorusi (dotąd był nadawany przez Astrę). Wkrótce też ruszy transmisja przez internet. Słyszałam, że na rynkach białoruskich pojawiły się pirackie DVD z naszymi programami.

Zasięg to nie wszystko. W jaki sposób Belsat przyciągnie szeroką publiczność, mając do dyspozycji niewielki jak na telewizję budżet?

- Nie próbujemy podporządkować naszej produkcji gustom przeciętnego kołchoźnika, który i tak tego nie obejrzy. Nasz program jest skierowany do elity, jednak nie tylko w sensie opozycji demokratycznej, ale także klasy średniej. Zgoda, nie jest to duża grupa, ale wpływowa. Liczba osób w PRL-u, które miały w ręku niezależną prasę, też nie była duża, a jednak drugi obieg miał znaczący wpływ na świadomość społeczną.

Tylko że kolportaż i posiadanie niezależnych wydawnictw w PRL-u było zabronione, tymczasem na Białorusi posiadanie talerza satelitarnego jest legalne. Mimo to Belsat po pierwszych pięciu miesiącach nadawania nie zdobył dużej widowni.

- Przyznaję, to nasza porażka. Ale się przebijemy się. Na razie skupiliśmy się na budowaniu zespołu współpracowników. Udało nam się zebrać ponad stu dziennikarzy, realizatorów, twórców. Mamy korespondentów nie tylko w Mińsku, ale także w Brześciu, Witebsku, Nowopołocku, Bobrójsku, Grodnie, Mohylewie, Homlu, Pińsku. To grupa zdolnych, w większości młodych ludzi, w których warto inwestować. To jest jeszcze jedna ważna funkcja Belsatu - kształcenie dziennikarzy i pomaganie szerokiej grupie artystów, filmowców, muzyków, którym dajemy możliwość pracy.

Miński publicysta niezależny Maksim Żbankou uważa, że w konkurencji z innymi niezależnymi mediami Belsat przegrywa zarówno jakością, jak i aktualnością przekazu. Czy nie obawia się pani, że zorientowana opozycyjnie publiczność wybierze inne źródła informacji?

- Jeśli chodzi o telewizję, nie obawiam się konkurencji, bo w CNN i Euronews nie ma nic o Białorusi, mało jest także w rosyjskich kanałach. Białoruskie portale są rzeczywiście ciekawie redagowane, jednak nie chcemy z nimi konkurować, ale je uzupełniać. Pokazywać to, o czym one piszą.

Wasz serwis jest jednak jednostronny, sprowadza się do materiałów interwencyjnych, reportaży pokazujących absurdy życia w dyktaturze.

- Robimy także neutralne materiały, emitujemy seriale, np. "Ally McBeal" i kryminały. Problem jest taki, że to nasi współpracownicy zgłaszają propozycje tematów o Łukaszence, Czarnobylu, Kuropatach, więzieniach. Jeśli już ktoś podejmuje ryzyko pracy dla nas, to szkoda mu czasu na reportaże krajoznawcze. Chce się zająć tym, co zabronione, nieobecne. Poza tym z przyczyn technicznych nie jesteśmy w stanie pokazać wszystkiego. To jest trochę tak, jakby mieć pretensje do podziemnych wydawnictw z lat 80., że nie drukowały na powielaczu albumów ze sztuką.

Ale wydawnictwa opozycyjne działały nielegalnie, w warunkach podziemnych.

- A my jak pracujemy? Nasi współpracownicy często nie mają akredytacji. Spotykają ich represje: niedawno KGB przeprowadziło rewizje u 20 dziennikarzy, skonfiskowano komputery, materiały filmowe.

Co ma wspólnego ze społeczeństwem obywatelskim na Białorusi serial „Ally McBeal”?

- Choćby to, że jest nadawany z białoruskim dubbingiem. Fakt, że mowa białoruska jest obecna w telewizji, buduje tożsamość. Jeśli ludzie sto razy usłyszą w telewizji "arbata" zamiast "czaj", to może kelnerzy w mińskich kawiarniach w końcu zrozumieją, czego chcą się napić klienci.

Jaka część programu powstaje na Białorusi?

- Większość: reportaże do programu informacyjnego "Reporter", filmy dokumentalne, felietony muzyczne, cały program z poradami prawnymi "Mam prawo" jest nagrywany w Mińsku. Program publicystyczny "Forum" robimy w studiu w Wilnie. O warunkach, w jakich pracujemy, niech świadczy to, że koncert noworoczny nagraliśmy w wynajętej remizie pod Mińskiem, realizatorzy śpieszyli się, żeby skończyć, zanim ktoś się zorientuje i położy na tym łapę.

Czy Belsat ma szansę na bycie czymś więcej niż głosem białoruskiej opozycji?

- Polityka nie jest naszym głównym tematem, choć oczywiście zapraszamy liderów opozycji do programów. Stawiamy przede wszystkim na kulturę, bo to jest spoiwo, którego potrzebuje tworzące się białoruskie społeczeństwo. W tej dziedzinie możemy wiele zrobić. Politycznie Białorusini będą musieli sami zdecydować, w którą stronę iść.

Problem w tym, że w publicystycznych programach Belsatu brakuje drugiej strony. Zazwyczaj na końcu informujecie widzów, że przedstawiciel władzy odmówił komentarza. Trudno w takiej sytuacji o obiektywizm.

- Nie mamy na to wpływu, tak po prostu wygląda życie na Białorusi. Czasem udaje nam się zdobyć wypowiedź lokalnych władz, które nie są pewne, czy odmawiać, czy nie, ale to rzadkie przypadki.

Czy jesienią, podczas wyborów parlamentarnych, będziecie prezentować także kandydatów władzy?

- Dlaczego nie? Ale oni raczej nie przyjdą do nas, bo wolą nie odpowiadać na niewygodne pytania.

Kiedy Belsat przestanie być potrzebny?

- Kiedy w Mińsku powstanie pierwsza niezależna telewizja. Mam nadzieję, że zrobią ją nasi współpracownicy, którzy dzisiaj uczą się w Belsacie niezależnego dziennikarstwa.

Paradoksalnie pracujecie na swój koniec.

- Radio Wolna Europa też przestało nadawać po 1989 r. o Belsacie pozostaną ludzie, którzy będą tworzyć niezależne media na Białorusi.

Czym jest Belsat TV?

To satelitarna telewizja w języku białoruskim nadawana z Warszawy, uruchomiona w grudniu 2007 r. Powstała na mocy porozumienia między TVP a polskim MSZ, który ją finansuje. Programy Belsatu realizuje kilkudziesięciu dziennikarzy w Polsce, na Litwie i Białorusi. Motto stacji: "Belsat - twoje prawo wyboru". W ub. roku z budżetu państwa przeznaczono 16 mln zł na rozruch kanału. Tegoroczny budżet ma sięgnąć 27 mln, z czego większą część pokryje państwo. Pomoc Belsatowi obiecał szwedzki MSZ i ambasada brytyjska.

Źródło: Gazeta Wyborcza

Тэст

Thu, 05 Jun 2008 16:22:16 GMT

52 words

Speedtest

Надвор'е ў Каларада

Tue, 03 Jun 2008 21:58:58 GMT

Падабралася ў мяне невялічкая калекцыя здымкаў з травеньскім надвор'ем у Каларадчыне.

Пару тыдняў таму перадалі папярэджаньне пра магчымыя тарнада ў нашым раёне. У выніку іх не было, бо мы знаходзіліся на самым скраі небясьпечнай зоны (цэнтр якой быў над Канзасам 300-400 км на ўсход ад Дэнвэра), але хмары ня надта ўнушалі давер, ды й вецер дзьмуў добра. Вось як гэта выглядала:

А гэтыя здымкі зробленыя ўчора на закаце сонца. Гэтак фармуецца навальнічная хмара, зь якой праз пару гадзінаў — ужо зацемна — пачаў сыпацца град. На шчасьце, гэтым разам ён ня быў надта моцны. Кажуць, год таму ў траўні ў Каларада выпаў град памерам з курынае яйка. На гэты раз было сьціпла — памерам з цукерчыну M&M.

Аналіз Казуліна як асобы і палітыка

Tue, 03 Jun 2008 19:03:42 GMT

Цікавы артыкул зьявіўся на сайце АФН пра Казуліна. Адна з красамоўных цытатаў: "Но важнее подчеркнуть другое: от Козулина как от настоящего воспитанника комсомола и большевистской партии никто никогда не дождется покаяния за все его неблаговидные дела на посту ректора, в звании «человека президента»."

Неяк я па гарачых сьлядах напісаў аналягічны тэкст, за што мяне шмат хто пінаў (хаця трэба заўважыць, што большасьць пінала не за сутнасьць, а за час і абставіны яго напісаньня). Цяпер я пераконваюся, што ў нармальных людзей высновы ўсё ж сыходзяцца — ня я адзін бачу, хто такі Казюлін.

Адразу папярэджваю: у тэксце "многа букафф".

"Вялікі" Чэ

Thu, 29 May 2008 21:01:40 GMT

Даўна абяцаў падразьніць анархаў сапраўдным апісаньнем асобы іхняй іконы Чэ Гевары. І вось патрапіўся пад руку добры тэксьцік.

Фотография Че Гевары в беретике (автор Альберто Корда) стала самым тиражируемым изображением в истории. Че Гевара – морда на майке номер один. Аргентина испытала десяток военных переворотов, национализировала предприятия нефтяной промышленности, вылетела из Большой Восьмерки и переживает не лучшие времена. На Кубе в этом году гражданам разрешили покупать сотовые телефоны, микроволновые печи и ДВД-плейеры. Интернет пока под запретом. На острове по-прежнему процветает проституция, являющаяся чуть ли не основной статьей доходов.

Фидель Кастро недавно заявил о своей отставке. Его место занял брат Рауль. Рауля Кастро подозревают в связях с наркомафией, в частности – с Медельинским картелем. В 1989 году на Кубе прошел показательный процесс против популярных кубинских генералов, обвинявшихся в том же. Генералы были расстреляны, Рауль Кастро признан непричастным.

Средняя зарплата на Кубе – 14 долларов. Стоимость майки с портретом Че Гевары – 13,95.

Dumka na dwa sercy

Sat, 24 May 2008 19:32:28 GMT

Даўна шукаў гэты кліп.

Захоўваю для сябе.

Ці хтосьці яшчэ сумняваецца наконт парада ў Берасьці?

Tue, 13 May 2008 14:04:00 GMT

via paveln

У імміграцыйным судзе

Mon, 12 May 2008 17:52:56 GMT

Натыкнуўся днямі на артыкул пра прыгоды Шыдлоўскага. На жаль, яго прыклад не ўнікальны, і віной таму натоўпы беларускіх псэўдабежанцаў, што імкнуцца за кошт цяжкай палітычнай сытуацыі ў краіне атрымаць магчымасьць легалізацыі за мяжой. Выпадкі здараюцца проста анекдатычныя, а часам і абуральныя. У Амэрыцы зазвычай чалавеку вераць на слова, але нашыя суайчыньнікі так згвалцілі гэтую сыстэму, што тут цяпер ня вераць нікому. У якасьці ілюстрацыі я вырашыў працягнуць апісваць свае баданьні з амэрыканскай бюракратыяй. Зрэшты, у іх таксама ёсьць свае рацыі, пра якія чытайце ніжэй.

Сёньня было другое паседжаньне ў папярэдніх слуханьнях (master hearing) у маёй справе. Так-так, калі хто ня ведае, імміграцыйная служба сказала, што я не прадставіў дастаткова доказаў і скіравала справу на дэпартацыю мяне ў імміграцыйны суд.

Суддзя патрапіўся досыць добры. У ЗША ёсьць суддзі, якія ніколі не даюць прытулак. У Дэнвэры ў прынцыпе даюць, але ёсьць адзін суддзя ў мясцовым судзе, які пару год таму выслаў 16-гадовага хлопца ў Гватэмалу, адмовіўшы яму ў прытулку. Хлопца забілі празь 7 дзён. Мне, канешне, такія жахі не пагражаюць, але я ўсё ж рады, што мая справа не патрапіла да гэтага "сталпа справядлівасьці".

На папярэдніх слуханьнях суддзя выслухоўвае пазыцыі бакоў, а ў мяне ёсьць магчымасьць прадставіць дадатковыя дакуманты ў падмацаваньне сваёй справы. 1 красавіка суддзя прызначыў дату перадачы дакумантаў на 19 траўня, але пасьля нечакана зсунуў яе на тыдзень, г.зн. на сёньня.

Да абароны ў гэтай справе я наняў нятанную, але вельмі вядомую адвакацкую фірму, якая сьпецыялізуецца на імміграцыйных справах. У адвакаты мне далі маладую дзеўчыну Кельлі, таму што вырашылі, што справа мая ўвачавідная, і ніякіх складанасьцяў там не прадбачыцца.

Кельлі перачытала ўсе дакуманты зь беларускіх судоў, якія я ёй даў, і сказала, што такога жаху яна яшчэ ня бачыла, і не ўяўляе, як я магу пра гэта гаварыць са сьмехам. Але апошнім часам яна таксама пачала сьмяяцца з фармулёвак беларускіх суддзяў. Так што па-ціху яна звыкаецца з нашымі рэаліямі беларускай справядлівасьці.

Карацей, сёньня перад паседжаньнем суда яна сказала, што запрапануе дзяржаўнаму пракурору зьдзелку: маўляў, справа ўвачавідная, і няма чаго губляць часу ані суддзі, ані нашага. Імміграцыйны суд у Дэнвэры завалены справамі, і асноўныя слуханьні, напрыклад, мой суддзя прызначае на... праз паўтара гады.

Перад пачаткам паседжаньня пракурор выйшла, і Кельлі сказала суддзі, што хоча запрапанаваць ёй зьдзелку. Суддзя сказаў, што ён выйдзе з залі паседжаньняў, калі яна вернецца, каб мы маглі спакойна абмеркаваць гэта ўсё. Далей перадаю дыялёг.

К(ельлі): Я паглядзела справу майго кліента, ён працаваў журналістам, быў палітычным актывістам дэмакратычных сілаў...
П(ракурор): Да чаго Вы вядзеце?
К: Мы хацелі б запрапанаваць зьдзелку.
П: Не, мы не заключаем зьдзелак з беларусамі. Зь Беларусі было столькі падманшчыкаў, што мы заўсёды напалягаем на слуханьні справы ў судзе. Калі Вашыя (зьвяртаючыся да мяне) дакуманты сапраўдныя, і тое, што Вы кажаце, было насамрэч, я выбачаюся перад Вамі. Але я проста не магу пайсьці на гэты крок.

Вяртаецца суддзя.

С(уддзя): Ну што, вы дамовіліся?
П: Не, мы не згаджаемся.
С: Ну што ж, будзем прызначаць тады дату слуханьняў.
К: Мой кліент баіцца за сваю жонку, якая засталася ў Беларусі. Мы хацелі б прасіць Вас разгледзець справу як мага хутчэй.
П: (да мяне) А Вашая жонка можа выехаць у іншую бясьпечную краіну?
Я: Не.
С: Я пагляжу, што можна зрабіць (гартае свой працоўны графік)... Я прызначаю слуханьні на 22 траўня 2009 году на 9 раніцы. Гэта самы раньні тэрмін, які я магу прызначыць.
К: Дзякуй.
С: На якой мове будзем весьці слуханьня? Ангельская мова будзе нармалёва?

(Мы перад тым абмяркоўвалі гэта з Кельлі, і яна сказала, што хаця маёй ангельскай дастаткова для суда, але будзе лепш, калі мы папросім іншую -- не ангельскую і не расейскую -- мову, каб зьвярнуць увагу на ўнікальнасьць справы. Я сказаў, што лепш за ўсё будзе беларуская, але імміграцыйнай службе цяжка будзе знайсьці перакладчыка. На другім месцы польская. Кельлі казала тады, што імміграцыйная служба знаходзіць перакладчыкаў нават самых экзатычных моваў.)

К: Мой кліент хацеў бы мець пераклад на беларускую мову.
П: У нас заўсёды ўсе справы зь Беларусі слухаліся па-расейску. Я думаю, што ён і па-расейску зразумее.
К: Калі ў вас няма беларускага перакладчыка, то мы хацелі б мець польскага.
С: Я крыху арыентуюся ў беларускіх справах. Беларуская мова вельмі адрозьніваецца ад расейскай, гэта розныя мовы. Будзьце ласкавыя, знайдзіце беларускага перакладчыка. У вас на гэта ёсьць год.

На гэтым паседжаньне скончылася. Яшчэ пракурор сказала, што яны УСЕ дакуманты правяраюць на аўтэнтычнасьць (хаця ў выпадку з маімі дакумантамі пацьвердзіць іх аўтэнтычнасьць могуць толькі беларускія ўлады, а да іх імміграцыйная служба ня мае права зьвяртацца), і што гэта зойме сама меней паўгады. І яшчэ яны будуць правяраць правільнасьць перакладу дакумантаў на ангельскую мову.

Карацей, адзіны шанец цяпер прыскорыць справу -- гэта калі ў іх будуць ужо вынікі экспертызы, паспрабаваць ім запранаваць пазасудовую зьдзелку яшчэ раз.

Прыехалі...

Thu, 08 May 2008 17:44:47 GMT

Адсюль: http://community.livejournal.com/fofudja/1839645.html

Возрадуемся, братие! Мудрейшие изречения Медведева нашего наконец-то возымели силу закона!!!

Решение Арбитражного суда города Санкт-Петербурга и Ленинградской области:

--------------------------------------------------------------------------------

На торжественном собрании, посвященном 85-летию создания Верховного Суда России, избранный Президент Российской Федерации Д.А. Медведев указал, что «…правовой нигилизм является мощнейшим тормозом на пути развития нашего государства. Неуважение к праву не появляется само по себе... Правовая культура напрямую зависит от качества права и качества правоприменения государственными органами и должностными лицами».

Поэтому арбитражный суд при выборе принципов рассмотрения данного дела руководствуется провозглашенной избранным Президентом правовой доктриной.
--------------------------------------------------------------------------------

Следующим шагом непременно должны стать Царские указы! Ура, братие!!!

ЮЗ: А чаму ў нас прамовы ўсенароднабранага дагэтуль не кладуцца (афіцыйна) у падставу судовых рашэньняў? Непарадак.

Рэкляма

Mon, 05 May 2008 14:45:27 GMT

Прапаную ўсім пачаць піар сярод электарата паслугаў двух архінеабходных фірмаў.

1. Цэнтр пахуданьня "Доктар Барменталь"

2. Алей сланечнікавы "Аннушка"

via ebanat_kaliya і krivoshey

Ведаю, што баян

Sun, 04 May 2008 15:20:59 GMT

3 траўня

Sat, 03 May 2008 13:33:29 GMT

Са сьвятам, сябры!

P.S. Рацыя зноў парадавала — сёньня прачнуўся пад палянэз "Разьвітаньне з радзімай".

Навеяла

Fri, 02 May 2008 17:28:34 GMT

Упёр у tiomkin. Арыгінал тут: http://tiomkin.livejournal.com/730214.html

Триста лет назад европейские страны страдали от различных напастей: религиозных гонений, бедности, безработицы и безземелья. И когда стало известно, что за океаном лежат необитаемые земли, из Европы начался исход. Все большее число кораблей отплывало за океан, увозя искателей новой жизни на неведомые территории.

Однажды, после сильного шторма, шесть кораблей были выброшены на берега большого необитаемого острова. Те, кто пережили кораблекрушение, собрались вместе и выяснили, что число их составляет около двух сотен человек. Все они были из той части Европы, где люди славны своей приверженностью вере в Господа, известны всем дисциплинированностью, стремлением к образованию и искусными навыками в ремеслах. Причина же, по которой они отправились искать лучшей доли за моря, была не в том, что не хватало земли, но в гонениях на веру и частых войнах.

Другая же часть выживших, числом примерно равным первой группе, происходила из совершенно другой части Европы, и являла собой разительный контраст с первыми. Они говорили на другом языке, образование их не интересовало, дисциплину они не любили, уровень жизни у них был низок, к ремеслам и торговле они относились с неприязнью; к тому же они без меры любили алкоголь и поклонялись принципиально иным богам, отправляя свои ритуалы в чуждой манере.

После обсуждения вожди двух групп согласились, что наилучшим выходом было бы поделить остров пополам. По случайности горная гряда разделяла остров на две части, так что общины были счастливы решением. Сами условия острова позволяли процветать – мягкий климат, разнообразная природа и богатые земли способствовали тому, что, приложив усилия жить на нем можно было бы безбедно. С разбитых кораблей поселенцы выручили разные семена, а также необходимые инструменты, что существенно облегчило жизнь. И в течение нескольких поколений на Легендарном Острове все шло наилучшим образом.

Через сотню лет половины острова превратились в две части, разительно не похожие друг на друга. На одной половине от горной гряды, что делила остров пополам, была развита промышленность, шла бойкая торговля, в школах и университетах проводились занятия, люди жили в хороших домах. Места хватало всем, более того, его был даже небольшой избыток. Что же до преступников то их было крайне мало. На другой же половине острова, люди жили крайне бедно и скученно, воровство и разбои процветали, вместо домов у них были хижины, а школ не было, как не было ни промышленности, ни торговли. И большая часть их доходов как раз приходилась на сезонные работы по другую сторону границы.

Спустя пять десятилетий контраст стал еще более явным. Вторая часть острова погрязла в бедности, а население там плодилось с невероятной быстротой. Меж двумя общинами возникло напряжение. Бедные начали заявлять, что им следует отдать часть земли, что принадлежала первой общине – поскольку их часть острова перенаселена и из-за этого бедна, то иного выхода они не видят. Еще через пятьдесят лет положение ухудшилось настолько, что стороны заговорили о войне.

Сегодня же положение на Легендарном Острове иначе как очень серьезным назвать нельзя. Небольшая промышленно развитая и процветающая община заявляет, что не видит никакого обоснованного довода, согласно которой они должны отдать часть своих земель, доходов или собственности перенаселенному большинству, потакающему своим прихотям и вечно находящему причины, чтобы оправдать свои лень и нежелание что-либо делать. Большинство же заявляет, что на основании того, что у человека есть достоинство, что люди равны, что есть такие вещи как фундаментальные свободы и фундаментальные человеческие права – меньшая община должна разделить остров и его ресурсы в равной доле со всеми, кто его населяет. Они настаивают на немедленной интеграции, немедленному переделу и уравниловке, установлению одного правительства по принципу «один человек – один голос». И если их требования не будут выполнены, то они грозят войной, заявляя, что возьмут то, что (как они считают) принадлежит им по праву, исключительно силой, потому что их больше.

Ну и как бы вы решили этот вопрос?